میثم حاجی/

 راز ماندگاری یک نظام اجتماعی را که به مفهوم واقعی از آن می‌شود به امت یاد کرد، باید بر سه پایه مستحکم فرهنگ، اقتصاد و امنیت دانست و هرچه این سه معیار از شأن و جایگاه بالاتری در یک نظام برخوردار باشد به مانایی و استواری آن نظام می‌توان امیدوار بود.

نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران هم از این حیث مستثنی نیست و عملکرد ۴۰ ساله آن نشان از پویایی و موفقیت نسبی در شاخصه‌های ذکر شده است.

در حوزه امنیت اما به مراتب موفقیت‌های بسیاری نصیب نظام اسلامی شده که شمار آن خارج از حوصله است ولی اگر اذعان شود که نظام مقدس اسلامی در حوزه امنیت از استانداردهای بالایی برخوردار و جزء کشورهای موفق در این بخش است ادعایی گزافه نیست.

نگاهی به موقعیت اقلیمی و جغرافیایی ایران در منطقه فارغ از تمام مباحث سیاسی و حضور موانع گسترده استقرار یافتن امنیت در این منطقه استراتژیک دنیا خود نشان‌دهنده عمق خطرات امنیتی است که می‌تواند به پاشنه آشیل هر کشوری در این مکان تبدیل شود؛ وجود گروهک‌های سازمان‌یافته تروریستی، انبار تسلیحاتی برخی کشورهای عربی مملو از سلاح‌های کشتارجمعی، تفکرات دینی افراطی معاند شیعه، نفوذ گسترده و سراسری استعمار پیر(انگلیس) و استکبار کبیر(آمریکا و صهیونیسم) در بین سران و مقامات بسیاری از کشورهای منطقه و مهمتر از تمام این دلایل حضور رژیم خودساخته و منفور صهیونیسم در قالب کشور غیرقانونی اسرائیل می‌تواند تأمین امنیت را برای هر کشوری سخت بنماید.

با مطالعه و نگاه دقیق به تمام مواردی که ذکر شد تأمین امنیت کشوری مانند ایران با ساختار سیاسی و ایدئولوژیکی متفاوت با دیگر کشورهای منطقه بسیار سخت و بعضاً ناشدنی و غیرممکن  به نظر می‌رسد اما با صراحت و اطمینان و البته با گردنی فراز و صدایی رسا می‌توان ادعا کرد که ملت ایران، کشوری که به‌تنهایی پیشقراول مقابله با استکبار است و سرزمینی که در مرکز آتش زیر خاکستر منطقه قرار دارد، امنیتی بی‌بدیل و مثال‌زدنی را در بین تمامی کشورهای عربی، خاورمیانه و حتی دنیا به خود می‌بینند.

امّا این اتفاق چگونه افتاد و چه ساختاری متناظر و متناسب با دیگر مباحث امنیتی شکل گرفت که چنین شاخصه‌ای به عنوان یکی از نمادها و افتخارات ایران اسلامی تبدیل شد؟

پس از انقلاب ۵۷ و شکل‌گیری ساختار سیاسی ایران، حضرت امام خمینی(قدس ره) با بصیرتی الهی و نگاهی برگرفته از معنویت و اسلام سیاسی به درستی بر تأمین امنیت نظام اسلامی مبتنی بر پایه دین و استفاده از ظرفیت بومی تاکید کردند که بر پایه همین وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی شکل گرفت.

شکل‌گیری وزارت اطلاعات خود منشأ خیری بود که با حضور نیروهای معتقد به مبانی اسلام و ولایت‌پذیری بالا توانست با استفاده از امداد الهی به چنان گستره‌ای دست پیدا کند که علی‌رغم عمر کوتاه خود به نسبت دیگر سرویس‌های امنیتی قوی و فو‌ق‌العاده کشورهای استعماری و غربی که از ابزار و سازه‌های سری هم برخوردار بودند به توانمندی بسیاری دست یافته و بعضاً جلوتر از آنان، خود را به عنوان افقی برای ساختارهای امنیتی دیگر کشورها معرفی کرد.

بی‌انصافی و گذشتن از مرز حق است اگر امنیت کنونی ایران با توجه به قرار گرفتن در انبار باروت منطقه را هدیۀ ارزشمند وزارت اطلاعات به نظام اسلامی و مردم این مرز و بوم ندانست.

فارغ از تمام حوادث امنیتی که در سال‌های عمر این نظام اتفاق افتاد و شهدای بسیاری را تقدیم این آب و خاک کرد اگر به صورت تحلیلی بتوان ساختار امنیتی ایران را مورد مطالعه قرار داد به این نکته ظریف خواهیم رسید که اگر شاخصه بومی وزارت اطلاعات و ولایتمداری نیروهای آن که خود را موظف به تأمین نظرات ولایت فقیه می‌دانستند نبود، چه بسا دهه اول انقلاب که ایران در دو جبهه دشمنان داخلی با سرکردگی منافقان و دشمنان خارجی با محوریت آمریکا و بلوک غرب و شرق در قالب جنگ تحمیلی درگیر بود حتی در دهه‌های بعدی هم ادامه می‌یافت و ایران اسلامی نمی‌توانست ۴۰ سالگی خود را با پیر مراد خویش حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای جشن بگیرد.

گزافه نیست اگر گفته شود که وزارت اطلاعات هدیه شیرین نظام اسلامی حتی به مردم منطقه است که به برکت حضور سربازان گمنام امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بسیاری از توطئه‌های استکبار قبل از تحقق خنثی شده و بخشی از امنیت مردم منطقه علی‌الخصوص شیعیان و برادران اهل سنت متوجه حضور خاموش‌گونه چشمان بیدار وزارت اطلاعات است