به گزارش آژانس رفاه عمومی از بابل،حسینعلی نیک بخت عضوکارگروه با همکاری واحد بیماریهای واگیر دانشگاه از گزارش ردیابی تماس بیماران مشکوک به کرونا در شهرستان بابل خبر داد و گفت: میانگین سن بیماران سرپایی ۴۷/۹ سال و بیماران بستری ۵۸/۷ بوده که نشان می دهد میانگین سنی افراد بستری حداقل یک دهه بیشتر از بیماران سرپایی می باشد.

 

وی با توجه به اینکه برای کنترل بیماری و مهار اپیدمی در جامعه و شهرستان تنها راهکار اساسی، مهم و کاربردی کاهش میزان تماس مؤثر بیماران با افراد سالم در جامعه است،گفت: اگر فردی آلوده شود به‌طور متوسط ۱۲ روز می‌تواند بیماری را به دیگران منتقل کند و از طرفی هم اگر جامعه پروتکل های بهداشتی را رعایت نکند یک فرد در این مدت می‌تواند ۱۴ تماس مؤثر داشته باشد و در هر تماس این احتمال وجود دارد که فرد جدیدی مبتلابه بیماری گردد.

عضوکارگروه اپیدمیولوژی و آمار معاونت بهداشتی بابل با اشاره به اینکه یکی از اهداف مهم ردیابی کاهش میزان تماس مؤثر در جامعه هست، گفت: تجربه سایر کشورهایی که در کنترل بیماری موفق بودند نشان می‌دهد که برای مقابله با اپیدمی کووید-۱۹ هدف اصلی، قطع زنجیره انتقال می باشد که بیماریابی فعال و ایزولاسیون، پی گیری موارد تماس و قرنطینه و انجام تست به میزان کافی و ارائه مراقبت‌های بالینی مناسب اس: چهار استراتژی اصلی که اخیراً توسط معاون بهداشت وزارت بهداشت عنوان گردید نیز تأکیدی بر ردیابی تماس در جامعه است. این موارد شامل؛ تشدید پروتکل‌های بهداشتی، انجام تست (آزمایش) فراوان، ایزوله کردن (جداسازی) بیماران و آموزش و اطلاع‌رسانی است.

نیک‌بخت تصریح کرد: در بحث ردیابی تماس با بیماران در شهرستان بابل، واحد بیماری‌های واگیر معاونت بهداشتی به‌طور روزانه لیست خطی بیماران بستری، سرپایی و موارد تست مثبت را از بیمارستان‌ها، آزمایشگاه‌ها و مراکز ۱۶ ساعته و … گرفته و بر اساس مشخصات و آدرس در اختیار مراکز بهداشتی درمانی جهت پی گیری درمان و مراقبت، ردیابی تماس در افراد تماس نزدیک با این بیمار، آموزش و نظارت بر قرنطینه قرار می‌گیرند.

مدیر برنامه پیشگیری و کنترل اپیدمی کووید-۱۹ معاونت بهداشتی با اشاره به اینکه در این مرحله از ۲۹۴ نفر ۱۶۴ نفر ساکن روستا و مابقی شهر بودند، اذعان داشت: میانگین سن بیماران سرپایی ۴۷/۹ سال و بیماران بستری ۵۸/۷ بوده که نشان می دهد میانگین سنی افراد بستری حداقل یک دهه بیشتر از بیماران سرپایی می باشد.

وی با اشاره به اینکه یکی از شاخص های خوب، شناسایی سریع بیماران جهت کاهش تماس مؤثر در جامعه می باشد، عنوان کرد: مدت زمان شروع علایم تا دریافت درمان اگر چه در فروردین ماه بیش از ۶ روز بوده اما در این مرحله به حدود متوسط دو روز کاهش یافته و حدود ۵۰% بیماران کمتر از یک روز در حال حاضر شناسایی می شوند.

نیک بخت بیان داشت: حدود یک سوم افراد اعلام کردند که به طور قطعی با یک بیمار دچار علایم تنفسی، تماس نزدیک داشتند و این تماس نزدیک در حدود نیمی در خانواده و تا حدود یک سوم در محل کار و شرکت در مراسمات و اجتماعات نیز در رده های بعدی قرار داشتند.

عضو کارگروه اپیدمیولوژی و آمار معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی بابل با توجه به اینکه باید آموزش جداسازی فرد بیمار در خانواده ها با شدت و نظارت بیشتری ادامه یابد، گفت: آنچه که جلب توجه می کند و عدد آن از کمتر از ده درصد در اوایل شروع بیماری، به بیش از ۳۰% در مهر ماه رسیده، بخش انتشار بیماری در محل کار افراد می باشد. از سوی دیگر حدود دو سوم از شاغلین بر اساس سؤالات پرسیده شده در محیط کار پر خطر هستند.

وی در همین راستا افزود: بنابراین لازم است نظارت بر اجرای پروتکل های بهداشتی با جدیت دنبال گردد و از ورود کارکنان و مراجعین بدون ماسک به ادارات جلوگیری شده، فاصله اجتماعی رعایت شده و همچنین کارکنان بیمار بمدت حداقل دو هفته نباید در محل کار حضور یابند. در نهایت نباید از انتشار بیماری از طریق مراسمات و اجتماعات از جمله مهمانی های خانوادگی به عنوان یک کانون مهم انتشار بیماری در جامعه ما غفلت کرد.

نیک بخت اظهار داشت: آنچه که زنگ خطر است عدم پایبندی ۶۵% از افراد بیمار به قرنطینه خانگی دو هفته ای است. اگر چه این مقدار ۸۰% بوده و در ماه اخیر بهتر شده، ولی با حد مطلوب و شرایط کنترل بیماری در جامعه فاصله داریم در این زمینه علاوه بر آموزش باید فرهنگ سازی و حمایت های اجتماعی و روانی صورت گیرد که همکاری های بین بخشی را می طلبد.

عضو کارگروه اپیدمیولوژی و آمار معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی بابل افزود:  بازارچه های محلی، مراسمات و حضور در مراکز خدماتی قابل توجه بوده که آموزش، فرهنگ سازی و نظارت بیشتر را می طلبد.
وی خاطرنشان کرد: نتایج این ردیابی نشان داد بطور متوسط هر کدام از بیماران با حداقل ۳ نفر تماس نزدیک داشتند و در این میان باعث ابتلا ۵۰ نفر جدید شدند که از این موارد در ۴۸ مورد در خانواده بود بنابراین خانواده به عنوان یک کانون مهم انتشار بیماری باید مد نظر جهت آموزش و فرهنگ سازی قرار گیرد.

نیک‌بخت افزود: این نتایج با تلاش کارگروه اپیدمیولوژی و آمار با همکاری واحد بیماریهای واگیر معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی بابل بدست آمده است.