به گزارش آژانس خبری رفاه اجتماعی ایران، بیش از آنکه در لایه های تو در توی شعارهای استفاده ازظرفیت بانوان متخصص ومتعهد در حوزه های مختلف مدیریتی  گم شویم باید به باور عمیق واعتقادی  نقش اساسی آنها در جامعه و حوزه های مختلف  بپردازیم.

 

با توجه به اهمیت نقش منابع انسانی در فرآیند توسعه پایدار و اینکه بانوان و آقایان با هم منابع انسانی سازمانها را می سازند، می توان اینگونه مدعی بود که بانوان در افزایش بهره وری و توسعه اجتماعی و اقتصادی کشور نقشی بنیادی دارند؛ اگر چه در سال های اخیر بانوان بیشتری در بازار کار حضور پیدا کرده و از نظر کمی تعدادشان افزایش پیدا کرده، اما به لحاظ کیفی و ارتقا به سطوح مدیریتی نابرابری ها دیده می شود و این قشر اثرگذار جامعه سهم اندکی در انتخاب شدن برای رتبه های بالای مدیریت سازمانی داشته اند.

 

این مهم باید به معنای کلمه برجسته سازی شود نه اینکه پردازش این آرمان خواهی دستاویز سلایق شخصی و جناحی قرار بگیرد؛ البته در نگاهی دیگر باید توجه داشت صدارت بانوان در مناصب سطوح مختلف اداری و حتی ستادی می تواند به کاهش آسیب های اجتماعی و در نهایت اصلاح سبک زندگی و تربیت نسلی که فردای ایران را تضمین می کند، بینجامد.

 

 

نگاهی به آنچه که گذشت به روشنی موید آن است که ما هرگز در آن اندازه که شعار داده شده، به بانوان جامعه اعتماد نکرده ایم؛ شاید در حوزه اجرایی و سیاسی در سطح مدیران میانی و پایه شاهد اعتماد به بانوان بودیم اما تا کنون هیچ شورای شهری نتوانست در استان مازندران به اجماع برای سپردن سکان شهرداری به یک بانو برسد و یا بر تصمیمش بر این انتصاب بماند؛ ما حتی در مدیریت های عمرانی و شهری با وجود داشتن ظرفیت های بالقوه بانوان در این بخش، در سطوح مدیران شهری و یا شهرداران مناطق نیز از حضور بانوان بی بهره بودیم.

 

با آنکه تجربه نشان داد سلامت بانوان در امور محوله ضریب اطمینان بیشتری دارد و همچنین به واسطه روحیه سلامت و قوه ادراک،  از خلاقیت بیشتری در برخی از امور فرهنگی برخوردارند اما حتی در بدنه شهرداریها به خصوص بخش های  فرهنگی و اجتماعی نیز آنگونه که شایسته بود، به بانوان اعتمادی نشده است.

 

تصدی سمت های مدیریتی در دستگاههای اجرایی معطوف به مشاور، معاون و مدیر کل در امور بانوان وخانواده شده و این ویترین زیینده استان نیست؛ حال سوأل اینجاست که آیا با وجود شعار تحقّق ۳۰ درصدی بانوان در پست های مدیریتی و داشتن این همه تشکیلات و ساختار اداری همچنان نیز باید در این نقطه باشیم ؟!

 

مخلص کلام خاطر نشان می شود در حال حاضر بسیاری از بانوان شاغل در ادارات و نهادهای دولتی، صاحب دانش تخصصی در حوزه های مختلف مدیریتی و دارای ذهن خلّاق در برنامه ریزی هستند که متاسفانه نقش آنها کمتر دیده شده؛ درصد بسیار کمی از پست های مدیریتی و برنامه ریزی به آنها اختصاص یافته و این امر علاوه بر اینکه سیستم را از یک ظرفیت بالقوه محروم ساخته، در دراز مدت سبب کاهش راندمان کیفی و توسعه ای جامعه خواهد شد که امیدواریم رویکرد سازنده تری در قبال استفاده از ظرفیت های بانوان در مناصب مدیریتی اتخاذ شود.

 

شهرام ایرجی فعال فرهنگی اجتماعی شهرستان ساری